#013_• นักเรียนชั้นมอห้า...
posted on 12 May 2008 01:14 by bb-fictions in Shin-Ah-Talking
กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม
โรงเรียน...เปิดเทอมแล้ว....
วะฮะฮ่า...
กลายเป็นนักเรียนเตรียมอุดมศึกษา ชั้นมอห้า ห้องหกหกสองโดยสมบูรณ์
ฮืออออ ในที่สุดปีนี้ก็ได้เรียนห้องแอร์...
คือปกติเรียนห้องธรรมดากูก็มิได้ร้อนแต่ประการใดนะ...
แต่รู้สึกว่าเรียนห้องแอร์มันไม่มีเหงื่อครับ รู้สึกดีกว่าสิบร้อยล้านเท่า โย่ว
น้องห้องคือ หกห้าห้า
นี่มันเกิดวิปโยคอะไรขึ้นกับระบบการจัดห้องเรียนของ ต.อ.??
ตอนแรกตรูต้องได้อยู่ตึกแปดมิใช่เหรอ? ต้องได้อยู่ตึกที่โหดน้อยที่สุดไม่ใช่เหรออออ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย....(ฮ่าๆๆๆ มันเป็นเรื่องงี่เง่า)
แต่ก็มีข้อดี อย่างที่บอกคือมันเป็นห้องแอร์
การเดินขึ้นบันไดหกชั้นเลยดูเป็นสวรรค์ไป ดีจริงแฮะ
รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลสักอย่างของร่างกายตัวเอง...
ไม่ฝันเห็นซึงริมาสองวันแล้ว นับจากวันที่ฝันเห็นจียง
คือไม่อยากจะบอกว่าดีใจมากที่ฝันเห็นจีเว้ย แต่กูเฟลนิดหน่อย
เพราะในฝันแม่งแมนมากเลย...แล้วแบบ ฝันอะไรไม่ฝัน
ฝันว่ากูไปเป็นขี้ข้ามัน! หอยมากก คิดดู...อย่างกูเนี่ย ไปเป็นขี้ข้าอิจียง!!!
(จริงๆ มันก็ไม่เชิงขี้ข้านะ ออกแนวเหมือนจียงมันต้องมาทำงานอะไรสักอย่าง
แล้วมันต้องอยู่นาน แล้วช้านก็กลายไปเป็นคนดูแลประจำของมัน...อันนี้เหมือนจะดีเว้ย)
ไปๆ มาๆ กูต้องมารองรับโทสะจริตของมิสสะเตอร์ควอนลีดเดอร์อย่างเป็นบ้าเป็นหลัง
มีตอนหนึ่งในฝัน กูจำแม่นมาก (มันไม่เหมือนตอนฝันมักเน่อะ ของจียงชัดเจนมากเลย)
คือจียงมันต้องการโทรศัพท์ หาใครสักคนนี่แหละ ไม่รู้เว้ย
ซึ่งเป็นตอนแรกๆ ของฝัน เหมือนกับมันเพิ่งมาใหม่ๆ แล้วมันหยิ่งมาก
คือออกแนวแบบมันไปซื้อซิมมา แล้วก็ทำอะไรสักอย่างไม่ได้ มันก็ไม่ติด
ส่วนกู...ในฝันโคตรเห้ คือเหมือนจะแอบหวังดูเบอร์ในเครื่องมันนิดๆ ฮ่าๆๆ
ก็เลยแบบ เอาเครื่องเราไปใช้มั้ย มันก็บอก ไม่...เครื่องเธอน่ะเหรอ? ไม่ต้อง
(โหวววววววว แม่ง กูฝันเห็นนางพญาควอนจียงตัวจริงเสียงจริง)
สักพักมันก็โทรยังไงก็โทรไม่ได้เว้ย
กูก็เลยถอดซิมตัวเองออก แล้วบอกให้มันเอาซิมกูไปโทร
ตอนนั้นกูฮาตัวเองมากว่ากูคิดได้ยังไง...คือกูบอกมันไปว่า
"ของนายน่ะมันโปรโมชั่นนาทีละสามบาท ของฉันนาทีละสองบาท
มันถูกกว่ากันนะ นายเอาของฉันไปใช้ดีกว่า!!!"
กูคิดได้.......????!!!!!
.
.
โอ้ย กูฮาตัวเอง... ไหนจะตอนกูทำกับข้าวให้มันแดกอีก
ควอนจียงในฝันโคตรเรื่องมาก เรื่องมากเพราะมันไม่ชอบขี้หน้าไอหรือเปล่าไม่รู้
คือฝันเห็นควอนจีในมาดแบบ แมนๆ อะ ไม่ได้แบ๊วไม่ได้น่ารัก
แต่นิสัยมันในฝันนี่โคตรคุณชายเลย คือเหมือนกูกลายเป็นขี้ข้า...
ฮ่าๆๆๆ จริงๆ ทำกับข้าวให้กิน แล้วต้องฟังมันนั่งวิจารณ์
กูจำได้ในฝันมีการพูดถึงโอเมก้าสามด้วย หอยหลอดดด นี่กูฝันอะไรของกู
ถึงกับเฟลแต่งฟิคไม่ออกกันเลยทีเดียวอะ ฮ่าๆๆๆๆ (อ้างไป...)
.
.
สรุปโดยรวมก็คือชอบอะ เพราะฝันมันเหมือนตลกคาเฟ่
แถมชัดเจนดี ไม่ใช่หนังเป็นเรื่องๆ แถมฟิล์มเสียเหมือนเวลาฝันเห็นมักเน่
แต่ก็นะ...คือหลังจากฝันเห็นจียงเมื่อสองวันก่อน จนปัจจุบันยังไม่ฝันเห็นซึงเลย
หรือจียงจะมาช่วยวะ? เฮ้ยยยยยย แล้วกูอุตส่าห์หลงมักเน่ไปเพื่อ???
ปล. ไอว่าไอเพ้อไอ้มนุษย์ห้าคนนี่ขั้นหนักแล้วล่ะ ฝันได้ขนาดนี้....
ปล2. แต่จะไม่ยอมเลิกฝัน จนกว่ากูจะเจอท๊อป!!! TT__TT
กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม กูกะเทม


คงใกล้เจอ ชเวซึงแล้วแหละ
สู้ๆ
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แล้ว...ถึงขนาดด่ามันเรื่องโปรโทศัพท์
ไม่ไหวแล้วขำ
ขำกว่าเลี้ยงแมคอีเทมแบบพี่อีก
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
#1 By นารุ อุ๊โย่วๆ~~ on 2008-05-12 02:25