:: [[ Shin-Ah ]] :: ii-Aiiz

 -----------------------------------------------------------------------------

ความรักนี่แม่งเข้าใจยากเนอะ? ว่าป่ะ

บางครั้งก็อดคิดไม่ได้เหมือนกันว่าคนเราเอาอะไรเป็นมาตรฐานถ้าจะรักใครสัก - -

ทำไมอิคคิวซังถึงรับขอทานตาบอดเป็นภรรยา?

ทำไมผู้ชายถึงเลิกกับแฟนเพราะมีผู้หญิงสวยกว่ามาติดพัน?

ทำไมดาราถึงต้องแต่งแล้วเลิก?

นั่นสิ...Why?

เมื่อไม่นานมานี้มีเพื่อนคนหนึ่งถามเราว่าชอบบิ๊กแบงอะ ไม่เหนื่อยเหรอ?

ทำไมถึงยังชอบอยู่ได้ ชอบได้ตั้งนาน ทำอะไรให้ตั้งหลายอย่าง

เสียตังไปกับมันมากมายโดยทีมันแทบจะไม่ได้มารับรู้เนี่ย ทนได้ไง?

นั่นสิ...นี่อาจจะเป็นประเด็นนะ

ความรักของคนเราอยู่ยงคงกระพันเมื่อเรายังรู้จักที่จะให้...หรือเปล่า

หรือเพราะมนุษย์เราแท้จริงแล้วเบื่อหน่ายง่าย

เพราะเขาไม่รู้ เขาไม่รัก จึงสามารถทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ง่ายดาย

พอได้กลับมาจนพอใจ ก็หมดสิ้นกัน?

ความอยากเอาชนะอย่างนั้นหรือ?

 

 

  แต่ยิ่งชีวิตยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบยิ่งเจอ กลับทำให้ฉัน ยิ่งคิด แน่ใจ...

ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหน ไหน...

เพราะว่ะ?

คือสิ่งที่ฉันนั้นเป็นอยู่...?

เป็นความจริง ที่ไม่อยากให้มันเป็นจริง

ว่าต่อให้ฉันนั้นทำทุกสิ่งเธอก็ไม่หันกลับมามองดู

อยากจะขอสักอย่าง อยากจะขอร้องสักอย่าง อยากจะขอให้เหลือหนทางให้ฉันยังเดินได้อยู่

โปรดอย่าถามกันเลย อย่าเพิ่งถามฉันเลย เรื่องราวของเราทั้งคู่

ไม่อยากจะพูดจะบอก ไม่มีเหตุผลจะตอบ ฉันเองยังไม่เคยคาดคิด ไม่เคยรู้....

เขาไม่รักฉันแล้ว...ก็ที่ฉันรู้....

 

 

เพื่อนเก่าที่โรงเรียนบอกว่า...กรูเป็นคนที่อัพบลอคได้ "ติสต์มาก"  ???

เราถามมันว่า.... "เหรอ?"  "ติสต์ยังไงวะ?"

มันตอบ...

"ติสต์ตรงที่กรูอ่านแล้วกรูตามอารมณ์มึงไม่ทัน

แต่มึงแน่มากที่ทำให้กูอยากอ่านต่อไปได้"

 เออะ...  =______________________=

ต้องขอบคุณ....หรือเปล่า....วะ?

 

  -------------------------------------------------------------------------------